Lotniskowce typu Invincible

Wojna o Falklandy

Do 1982 skupienie lotnicza "Invicible" obejmowała helikoptery aż do zwalczania okrętów podwodnych Westland Sea King HAS1 oraz Sea Harriery FRS1, zwykle 9 Sea Kingów i 4 czyli 5 Sea Harrierów. Związane owo było spośród głównym celem lotniskowców - walką spośród flotą ZSRR, a dokładniej spośród okrętami podwodnymi (ZSRR dysponował niewielką liczbą okrętów nawodnych). Harriery wcześniejszy na pokładzie z trudem w sprawie przechwycenia patrolu lotnictwa radzieckiego czyli zniszczenia okrętu nawodnego, natomiast główną bronią lotniskowca "Invincible" wcześniejszy Sea Kingi.

Wojna falklandzka zmieniła suma i udowodniła, iż Brytyjczycy potrzebują użycia siły lotniskowców w ich tradycyjnych zadaniach, czyli w zwalczaniu sił lądowych i floty nawodnej. Starszy, niemniej jednak bezpośrednio spośród większym natężeniem naprężony awiomatka HMS "Hermes" przejął na siebie jarzmo walki używając swych Harrierów w konfiguracji aż do zwalczania celów lądowych.

Po wojnie o Falklandy, typowa skupienie lotnicza, na podstawie wyników analizy zmagań wojennych, zawierała 3 Sea Kingi AEW, 9 Sea Kingów HAS i 8 czyli 9 Sea Harierów. analiza wojny wykazała również konieczność modernizacji Harrierów, aż do większej skuteczności w działaniach myśliwskich. Skonstruowano wobec tego Sea Hariera FA.2, który wszedł aż do służby w 1993 roku. Na jego pokładzie znajdował się jeden spośród w największym stopniu nowoczesnych radarów dopplerowskich - Blue Vixen, przenosił mężczyzna również nowoczesne pociski AIM-120 AMRAAM.